غرب از پروژه «دین ابراهیمی» چه می‌خواهد

قاش نیوز - در میان غوغای رسانه‌ها و فریادهای صلح‌طلبی غرب، پروژه‌ای پنهان و خزنده با عنوان «دین ابراهیمی» در حال گسترش است؛ طرحی که نه‌تنها حقیقت دین اسلام را تهدید می‌کند، بلکه می‌کوشد با تحریف تاریخ و مفاهیم، زمینه‌ی تثبیت صهیونیسم و حذف اصول اساسی عقیده اسلامی را فراهم سازد.

این پروژه، برخلاف ظاهر وحدت‌طلبانه‌اش، طراحی شده است تا باورهای توحیدی مسلمانان را بی‌اثر کند و اسلام را به دینی سازگار با اشغال، ظلم، و سلطه‌گری بدل نماید.

 دین ابراهیمی یا نسخه عبریِ اسلام‌زدایی؟

پشت عناوینی چون «خانه ابراهیمی»، «خانواده ابراهیمی» یا «توافقنامه ابراهیم»، طرحی در جریان است که قصد دارد با حذف اصول بنیادین دین اسلام به‌ویژه شهادت به رسالت پیامبر اعظم(ص)، چهره‌ای تحریف‌شده از اسلام به جهان ارائه دهد؛ اسلامی بی‌مقاومت، بی‌جهاد، و بی‌برائت.

این ایده نه‌تنها فریبکارانه است بلکه با حمایت لابی‌های صهیونیستی، هدفی جز مشروعیت‌بخشی به اشغال فلسطین و نرمال‌سازی حضور رژیم صهیونیستی در منطقه ندارد.
 ادغام تحریف‌شده‌ی ادیان؛ توهین به توحید

هیچ فرد با ایمان و دانایی نمی‌تواند حقیقت توحیدی اسلام را در کنار عقاید تثلیث یا قومی‌گرایانه بنشاند و آن را وحدت بخواند. اسلام با تأکید بر یکتاپرستی ناب، رسالت جهانی پیامبر خاتم، و نفی سلطه‌پذیری، هرگز نمی‌تواند با قرائت‌های سیاسی‌شده و تحریف‌شده از ادیان دیگر تلفیق شود.

پروژه دین ابراهیمی، نه‌تنها فاصله میان ادیان را کاهش نمی‌دهد، بلکه با ایجاد وحدتِ قلابی و تحمیلی، در حال زمینه‌سازی برای فروپاشی هویت دینی و فرهنگی امت اسلام است.

تطبیع و نفوذ؛ چهره سیاسی این پروژه

توافقنامه‌های موسوم به «ابراهیمی» که در سال‌های اخیر میان برخی کشورهای عربی با رژیم صهیونیستی امضا شد، نه اسناد صلح، بلکه سند خیانت و تسلیم در برابر اشغالگری هستند. این توافق‌ها در بطن خود، مکمل پروژه دین ابراهیمی‌اند و نشان می‌دهند که پشت این چهره‌سازی دینی، برنامه‌ای کاملاً سیاسی و استعماری نهفته است.

پذیرش این پروژه، یعنی باز کردن دروازه‌های جهان اسلام به‌روی نفوذ فرهنگی، امنیتی و اقتصادی صهیونیسم.

 درس‌هایی از گذشته؛ تجربه «الراحه» در مصر

در دهه هفتاد میلادی، انور سادات قصد داشت پروژه‌ای مشابه به‌نام «خانه ابراهیمی» را در صحرای سینا پیاده کند. اما ایستادگی علمای بزرگ آن زمان، به‌ویژه شیخ محمد بهی، این طرح را ناکام گذاشت. امروز نیز وظیفه‌ علمای دین، اندیشمندان و فرهیختگان مقاومت در برابر این فتنه مدرن است؛ پیش از آنکه دیر شود و نسل آینده، اسلام را از درون تهی و تحریف‌شده تحویل بگیرد.

 زنگ خطر در دمشق

اکنون که اخباری از مذاکره جریان حاکم سوریه برای پیوستن به پروژه دین ابراهیمی شنیده می‌شود، جای تعجب و تأسف است که هنوز واکنش قاطع و روشنگرانه‌ای از سوی بسیاری از علما و نخبگان دینی و فرهنگی دیده نمی‌شود. سکوت در برابر این فتنه، خیانت به خون شهدا و آرمان‌های امت اسلامی است.

 جمع‌بندی و هشدار نهایی

پروژه دین ابراهیمی، نه طرحی معنوی بلکه برنامه‌ای صهیونیستی برای تسخیر نرم دل‌ها و تحریف عقاید امت اسلام است. غرب از این پروژه، تنها یک چیز می‌خواهد: اسلامی خنثی، بدون قدس، بدون مقاومت، و بدون حق‌طلبی.

 وظیفه همه ماست که با آگاهی‌بخشی، افشاگری، و روشنگری فرهنگی در برابر این خطر بزرگ بایستیم. ما وارثان خون شهیدان و مسئول حفظ امانت الهی هستیم.

پشت اصطلاحات فریبنده‌ای همچون «خانه ابراهیمی»، «خانواده ابراهیمی» و «توافقنامه ابراهیم»، پروژه‌ای در جریان است که با هدایت مستقیم نهادهای صهیونیستی و پشتیبانی نهادهای امنیتی غرب، در پی استحاله تدریجی عقیده اسلامی و حذف گام‌به‌گام اصول هویتی اسلام است.

از خطرناک‌ترین ابعاد این پروژه، حذف یا تضعیف رکن دوم شهادت یعنی گواهی به رسالت حضرت محمد مصطفی(ص) به‌عنوان پیامبر خاتم است؛ رویکردی که در ظاهر به بهانه وحدت ادیان، اما در باطن، به‌منظور تطهیر چهره‌ صهیونیسم و تثبیت آن در منطقه دنبال می‌شود.

در چارچوب این طرح، اسلام از یک دین پویا و ظلم‌ستیز به دینی خنثی و بی‌خاصیت تبدیل می‌شود؛ اسلامی که دیگر از جهاد سخن نمی‌گوید، فریضه‌ «برائت از مشرکین» را نادیده می‌گیرد، و در نهایت، در خدمت تثبیت منافع اشغال‌گران قرار می‌گیرد.

این پروژه، با تحریف مفهوم «وحدت ادیان» به‌عنوان یک ابزار روانی و رسانه‌ای، در حقیقت می‌کوشد تا اسلام ناب محمدی (ص) را با قرائتی صهیونیستی جایگزین کند. چنین تحریفی، نه تنها اصول اعتقادی بلکه عزت تاریخی امت اسلام را نیز نشانه رفته است.
به‌بیان دقیق‌تر، دین ابراهیمی در شکل کنونی‌اش چیزی نیست جز «نسخه عبری اسلام‌زدایی»؛ تلاشی هماهنگ برای تولید اسلامی سازگار با نظم صهیونیستی جهان، به بهای نادیده‌گرفتن رسالت، جهاد، ولایت، و کرامت دینی مسلمانان.

||علیرضا رجایی(رئیس کمیسیون حقوقی و بین‌المللی تشکل‌های شاهد و ایثارگر)